Jajka zawierają go niewiele, choć osoby z grup ryzyka powinny zachować umiar.
U niektórych ludzi wysoki poziom cholesterolu wynika z genetyki, a nie diety.
Mimo licznych zalet jajko nie jest produktem idealnym.
Nie pokrywa pełnego zapotrzebowania na witaminy i minerały.
Zawartość żelaza, wapnia czy magnezu pozostaje umiarkowana.
Dlatego dieta powinna być różnorodna i bogata w warzywa.
Opieranie jadłospisu wyłącznie na jajkach prowadzi do zaburzeń równowagi.
Moda na białko jest dziś wszechobecna.
Widać ją na siłowniach i w mediach społecznościowych.
W praktyce większość osób spożywa go więcej, niż potrzebuje.
Po pewnym poziomie organizm nie odnosi dodatkowych korzyści.
Nadmierne ilości nie przekładają się automatycznie na lepszą sylwetkę.
Zbyt duże spożycie niesie też pewne ryzyko.
Może prowadzić do eliminowania innych ważnych produktów z diety.
Dotyczy to zwłaszcza ryb, które również są cennym źródłem składników odżywczych.
Jajka należą także do częstych alergenów pokarmowych.
W rzadkich przypadkach nadmiar może wywołać trwałe reakcje nietolerancji.
Eksperci zalecają umiar.
Najlepiej sięgać po jajka 2–3 razy w tygodniu.
Organizm potrafi się jednak adaptować do większej częstotliwości.
Codzienne spożycie bywa lepsze niż całkowity niedobór białka.
Jednak jedzenie kilku czy kilkunastu jaj dziennie jest nieuzasadnione.
Ważny jest także sposób przygotowania.
Im więcej tłuszczu dodamy, tym wyższa kaloryczność posiłku.
Jajka na miękko lub w koszulce są najlżejszą opcją.
Lepiej spożywać je rano lub w południe niż wieczorem.
Wieczorem ich trawienie może pogarszać jakość snu.
W przypadku braków na rynku istnieją dobre zamienniki.
Ryby, drób i rośliny strączkowe z powodzeniem zastąpią jajka.
W kuchni można też używać wody z ciecierzycy do wypieków.
Brak jaj uświadamia jedynie, jak bardzo weszły do codziennego menu.
To wartościowy produkt, ale jak każdy, wymaga umiaru i różnorodności.
